Gallia Amica? Johan de Witt als ‘raison d’état’-politicus in de aanloop naar het Rampjaar van 1672

Abstract

Dit betoog onderzoekt de internationale situatie tussen de Republiek en Frankrijk aan de vooravond van het Rampjaar van 1672. In het bijzonder is er gekeken naar de rol die Johan de Witt en zijn ‘raison d’état’-politiek hierin had aan de hand van de vraag: Heeft Johan de Witt het gevaar op een, door emotie en glorie verantwoorde, Franse invasie van de Republiek in 1672 onderschat door zijn ‘raison d’état’-politiek? Om tot een antwoord op deze vraag te komen is een uiteenzetting gegeven van de geschiedenis van de internationale betrekkingen in het zeventiende-eeuws Europa. Daarnaast is er zowel een persoonlijke als politieke achtergrond van Johan de Witt gegeven. Afsluitend komen deze onderdelen samen in de briefwisseling tussen Johan de Witt en Pieter de Groot, de Nederlandse ambassadeur te Parijs. De briefwisseling is onderzocht vanuit het perspectief van het zeventiende-eeuwse diplomatieke verschijnsel ‘raison d’état’.