Fit en duurzame inzetbaarheid; de onderlinge relatie en de invloed van bevlogenheid en leiderschap

Abstract

De demografische ontwikkelingen in Nederland en de tendens om vervroegd met pensioen te gaan zorgen voor een dreigende krapte op de arbeidsmarkt. Duurzame inzetbaarheid van werknemers staat met het oog op deze ontwikkelingen vandaag de dag meer in de belangstelling dan voorheen. Onderzocht is of er een positieve relatie bestaat tussen de fit van de persoon met het werk en duurzame inzetbaarheid, of bevlogenheid optreedt als mediator in de relatie tussen fit en duurzame inzetbaarheid en tot slot of taak- of mensgericht leiderschap een modererende rol speelt in de relatie tussen fit en duurzame inzetbaarheid. Hierbij werd op het gebied van fit onderscheid gemaakt tussen de eisen-mogelijkheden fit en de behoeften-aanbod fit. Waargenomen inzetbaarheid, toekomstige inzetbaarheid, arbeidstevredenheid en verloopintentie waren de variabelen die de mate van duurzame inzetbaarheid moesten meten. De resultaten laten zien dat er over het algemeen inderdaad een positieve relatie bestaat tussen fit en duurzame inzetbaarheid, waarbij bevlogenheid in enkele gevallen optreedt als mediator. De modererende rol van de leiderschapsstijl van de leidinggevende werd niet aangetoond.