Personal memory in een nieuw televisielandschap

Abstract

In het kader van Henry Jenkins’ concept ‘media convergence’, dat wordt gebruikt om het veranderende medialandschap te beschrijven, wordt er in dit onderzoek gekeken naar de rol van memory binnen non-fictie televisie. Deze wordt nog vaak als negatief beschouwd en nieuwe technologieën zouden deze relatie door hun snelheid nog verder verslechteren. Door te focussen op specifieke televisiepraktijken wil ik aantonen dat deze relatie moet worden genuanceerd. In dit onderzoek wordt daarom geprobeerd inzicht te geven in deze ontwikkeling door te kijken hoe personal memory wordt gerepresenteerd in het televisieprogramma 14-18, DAGBOEKEN UIT DE EERSTE WERELDOORLOG en in de digitale toevoeging van het programma, “14-18: Nederlandse Oorlogsverhalen”. Hieruit blijkt dat beide casussen kunnen worden gezien als documentaire en dat de mediumspecifieke eigenschappen invloed hebben op de manier waarop er met personal memory wordt omgegaan. Voor televisie is dit temporaliteit en voor de longread interactiviteit.