Muziek in computergames: pleidooi voor een onderverdeling in ludische muziek, filmische muziek en fictionele muziek

Abstract

Verschillende auteurs binnen de game studies hebben in verschillende academische contexten regels in verband gebracht met fictie. Opvallend hierbij is dat “fictie” als concept geen eenduidige betekenis heeft. Isabella van Elferen, die Jesper Juul’s tweedeling tussen regels en fictie als basis neemt om een onderverdeling te maken tussen verschillende functies van gamemuziek, komt uit op de tweedeling tussen ludic music en cinematic game music. Het probleem is dat filmmuziek (ofwel cinematic game music) wordt beschouwd als het idioom waarmee de algehele fictie van computergames muzikaal ondersteund wordt, terwijl fictie breder is dan slechts het filmisch narratief. De functionaliteit van muziek in fictie kan niet slechts beschreven worden aan de hand van Claudia Gorbmans concepten suture en ancrage. Mijns inziens is het noodzakelijk om fictionele muziek op te nemen als een aparte categorie binnen de gamemuziek, naast de categorieën ludische muziek en filmische muziek. Aan de hand van een uitgebreid theoretisch kader en een analyse van de computergame Beyond: Two Souls heb ik aangetoond dat de drie muzikale functionaliteiten inderdaad van elkaar te onderscheiden zijn, maar niet van elkaar te scheiden zijn.