Het leren van eigenwijze professionals

Abstract

Dit etnografisch organisatieonderzoek beschrijft de betekenis die organisatieadviseurs geven aan het leren van en met elkaar en de factoren die dit beïnvloeden. De theoretische invalshoeken vanuit het werkplekleren en het leren van impliciete en expliciete kennis geven deze betekenis goed weer. Adviseurs hebben bijvoorbeeld de voorkeur om te leren in opdrachten en teams, vanwege de hoge werkdruk, het maatwerk dat ze verrichten en het aanzien dat ze met hun werk verkrijgen. In deze opdrachten vindt voornamelijk impliciet leren plaats, adviseurs leren door af te kijken en te imiteren. Het bewuste leren door feedback is minder aan de adviseurs besteed, omdat het moeilijk is om zich in de dagelijkse praktijk kwetsbaar op te stellen. De formele bijeenkomsten zijn aan de ene kant belangrijk voor het versterken van de gemeenschap en aan de andere kant interveniëren ze met dagelijkse praktijk. Door adviseurs te stimuleren in hun leervoorkeur van afkijken en ontdekken, zijn leerbijeenkomsten door interventies als actieleren of rollenspellen meer effectief. Ook het combineren van expliciete en impliciete kennisoverdracht in deze bijeenkomsten maken het leren waardevol, omdat het een grotere uitwerking heeft op de werkpraktijk van de adviseur.